|
Prenumerata |
|
Jeśli jesteś zainteresowany otrzymywaniem naszego newslettera o terroryzmie, służbach specjalnych, ochronie informacji i przestępczości zorganizowanej to wpisz swój adres w okienku prenumerata i zaloguj się. Prenumerata jest całkowicie bezpłatna, a newsletter otrzymywać będziesz nie częściej niż dwa razy w tygodniu. Jeżeli masz uwagi do naszego newslettera, to prześlij je nam na adres, który znajdziesz w zakładce "Kontakt".
Ustaw stronę jako startową
|
|
|
|
Operacje specjalne w Ulsterze
Będlewo, grudzień 2009 |
|
|
W Będlewie pod Poznaniem w ramach konferencji "Bezpieczeństwo i wyrównywanie szans kierunkiem działań Unii Europejskiej w XXI wieku" 8 grudnia odbyło się spotkanie z Ivanem Farr - Szefem Departamentu Operacji Specjalnych Policji Północnoirlandzkiej. Organizatorem tego przedsięwzięcia była Polska Platforma Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a Honorowy Patronat objął Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Profesor Jerzy Buzek.
W swoim wystąpieniu Farr przybliżył specyfikę pracy policji w tak newralgicznym rejonie, jakim jest Irlandia Północna, gdzie - w przeciwieństwie do Anglii - ulice patrolują uzbrojeni funkcjonariusze. Wydział Operacji Specjalnych, którego jest szefem, zajmuje się poważnymi przestępstwami, zagrożeniami bezpieczeństwa narodowego i innymi sytuacjami wymagającymi specjalistycznej wiedzy i środków, m.in. walką z terroryzmem.
Podzielony jest on na wydziały: wywiadu, wsparcia powietrznego, jednostek specjalnych i techniczny. W rozwiązywaniu poszczególnych zadań stosuje się zasadę "fusion of tactics" - czyli włączania poszczególnych wydziałów do zadania w zależności od konieczności i poziomu trudności. Na podstawie hipotetycznej sytuacji Farr zaprezentował metodologię zarządzania i podejmowania decyzji w swoim wydziale na każdym etapie działań operacyjnych - począwszy od zbierania informacji o potencjalnych zagrożeniach po przeprowadzanie akcji w terenie.
Głównym celem przyświecającym działalności Wydziału Operacji Specjalnych jest zapobieganie przestępstwom, uzyskanie takich dowodów, które pozwolą na skazanie winnych oraz zapewnienie jak najwyższego poziomu bezpieczeństwa publicznego. Trudno, niestety, czasem pogodzić wszystkie te zasady w działalności operacyjnej, np. zapewniać bezpieczeństwo publiczne i jednocześnie zdobyć przekonujące dowody. Istotną kwestią jest również takie poprowadzenie sprawy, by zebrać jak najmocniejsze dowody, a jednocześnie nie narazić się na konieczność ujawnienia źródła informacji w sądzie. Stąd też podział na oficera prowadzącego źródło, którego utrzymuje się poza sprawą, oraz tzw. crime advisora, którego zadaniem jest zatrzymanie przestępcy, dostarczenie dowodów i zeznawanie w sądzie.
W jednostce istnieje jasna trzypoziomowa struktura kompetencyjna, symbolizowana trzema kolorami. Najwyższy poziom to "złoty" - dowódca oddziału, który opracowuje strategię działania. Poziom "srebrny" to kierownicy działów odpowiedzialni za opracowanie planów działania na podstawie przygotowanej strategii. Dowódcy operacyjni odpowiedzialni za działania w ramach realizacji strategii i planów to poziom "brązowy". Na wszystkich tych poziomach w celu zachowania spójnego modelu zarządzania konfliktem prowadzone są jednolite szkolenia.
W jednostce Ivana Farr'a wspomniany powyżej model zarządzania konfliktem jest podzielony na pięć etapów. Pierwszy z nich to zbieranie informacji operacyjnych, na podstawie których podejmowane są dalsze decyzje i działania. Ta wiedza daje możliwość modyfikowania planu wraz ze zmieniającymi się okolicznościami, stanowi również uzasadnienie postępowania operacyjnego, np. w sądzie. Pod uwagę bierze się pochodzenie informacji, ich wiarygodność i to, czego w tej wiedzy jeszcze brakuje.
Drugim etapem jest ocena poziomu zagrożenia w trzystopniowej skali (małe - średnie - duże). Brani pod uwagę są wszyscy potencjalni uczestnicy zdarzenia: przestępca, cel przestępstwa, osoby postronne, policja i oddziały specjalne, ponieważ utrzymanie bezpieczeństwa publicznego jest celem numer 1. Na etapie Power & Policy rozważane są możliwe działania pod względem zgodności z prawem i wewnętrznymi procedurami tak, by nie dopuścić do przegrania sprawy w sądzie ze względu na brak podstawy prawnej do działania czy naruszeniem procedur. Istotnym elementem jest także zapewnienie poszanowania praw człowieka wszystkich uczestników zdarzenia - również w stosunku do przestępcy.
Kolejny etap to Tactical Options, gdzie rozważane są działania do podjęcia w oparciu o całą dostępną wiedzę. Może to być aresztowanie prewencyjne na 96 godzin bez postawienia zarzutów, przeszukiwania w celu odnalezienia broni, chwilowe wstrzymanie się od podejmowania jakichkolwiek działań, prewencyjne zabezpieczenie celu potencjalnego ataku poprzez wystawienie patrolu policyjnego, zastosowanie obserwacji z ukrycia przy pomocy różnych środków technicznych lub zatrzymanie przestępców na gorącym uczynku. Ostatnim etapem jest Actions & Contingencies, polegający na przeprowadzeniu wcześniej ustalonych działań.
Celami, którymi kieruje się w swojej działalności Wydział Operacji Specjalnych, są: minimalizacja ryzyka, maksymalizacja bezpieczeństwa, zdobycie jak najwartościowszych informacji, utrzymanie wiary opinii publicznej w policję i zachowanie procedur wewnętrznych. Farr kieruje się zasadą ABC, którą przekazał mu były zwierzchnik: assume nothing, believe nothing, confirm everything - niczego nie zakładaj, w nic nie wierz, potwierdzaj wszystko.
Uczestnicy konferencji mieli możliwość obejrzenia filmu przedstawiającego najbardziej krwawe zamachy przeprowadzone przez terrorystów w Irlandii Północnej, które dotykały zarówno protestantów, jak i katolików i były dokonywane w najróżniejszych miejscach i okolicznościcach (szpitale, pogrzeby). Film ten stanowił potwierdzenie tezy, że przemoc dotyka wszystkich członków społeczności, bez względu na wyznanie i miejsce, w którym się znaleźli.
Zdaniem Farr'a, wspomniane doświadczenia pozwoliły na stworzenie skutecznego modelu walki z terroryzmem i przestępczością w dzisiejszych czasach, zapewniającego przy tym pełne poszanowanie praw człowieka wszystkich członków północnoirlandzkiego społeczeństwa.
Krzysztof Foryciarz |
|
|
|
|
Relacje opinie komentarze 
